Menu

  • collapseDeutsch (439)
  • collapseEnglish (63)
  • expandEspañol (65)
  • expandFrançais (75)
  • expandItaliano (33)
  • expandNederlands (28)
  • expandOther Languages (8)
  • collapseTürkçe (60)
  • expandРусский (20)

Ezilen ve sömürülenlerin Arjantin'de süren mücadeleleri dünyanın ilerici güçlerine gösteriyor ki:

Ocak 2002'de "Gegen die Strömung" aşağıdaki bildiriyi yayımladı:

Ezilen ve sömürülenlerin Arjantin'de süren mücadeleleri dünyanın ilerici güçlerine gösteriyor ki:

Ezilen ve sömürülenlerin Arjantin’de süren mücadeleleri dünyanın ilerici güçlerine gösteriyor ki:
Ocak 2002′de “Gegen die Strömung” aşağıdaki bildiriyi yayımladı:
Bu günkü durum, kalıcı değildir!
Arjantin’deki ezilen ve sömürülenlerin mücadeleleri Aralık ortalarında yeniden şiddetini arttırarak alevlenmeye başladı. Başlangıçta hayat şartlarının gittikçe kötüleşmesine karşı yürütülen militanca ekonomik mücadeleler, gösteriler ve öncelikle Buenos Aires varoşlarında kitlesel ihtiyaç maddeleri temin eylemleri bütün ülkeye yayıldı ve büyük gösterilere, grevlere ve militan sokak çatışmalarına, ciddi bir ayaklanmaya dönüştü. Çalışan geniş kitlelerin gittikçe artan sefaleti karşısında kendiliğinden başlayan çatışmalar, gittikçe yalnızca devam eden fakirleşmeye, ve belirli bir hükümete karşı değil, gerici Arjantin devletinin emperyalist hükümranlarına karşı da, emperyalist fınans kapital ve Arjantin’in egemen sınıflarına karşı da yöneldi.
Arjantin ‘deki sömüren sınıfların, çalışan ve sömürülen kitlenin memnuniyetsizliğini terörle, parlamento içi manevralarla, yada kendi temsilcilerinin .antiemperyalistçe imiş gibi gözüken boş laflarıyla uzun dönemde ortadan kaldırmaları mümkün olmayacaktır.
Arjantin’deki çatışmalar gösteriyor ki: Bu günkü durum, kalıcı değildir! Emperyalist sistem içinde ezilen ve sömürülenler için bir çözüm yoktur!” Bildiri önce çatışmaların seyrini detaylı bir biçimde anlatıyor. “Arjantin hakkında temel veriler ve olgular” başlığıyla, Arjantin ekonomisi ve tarihi hakkındaki temel bilgileri ihtiva eden özel bir bölümün yanında, Alman emper yalizminin Arjantin’deki tarihi ve güncel rolüne ayrıntılı bir biçimde değiniyor. Başlangıç olarak:
“Emperyalist finans kapitale karşı olan güncel çatışmalar, öncelikle şu anda egemen olan Amerikan emperyalizmine yöneldi ise de, zamanla Arjantin ‘deki devrimci güçler Alman emperyalizmini de hedefleri içine alacaklardır.
Tarihin de gösterdiği gibi Alman emperyalizmi Arjantin’in sömürülen işçilerinin amansız düşmanıdır. ” Almanya’daki Nazi faşist diktatörlüğü döneminde Arjantin Almanya’ya üç açıdan imkan sundu: Öncelikle uzun süreli Almanlık propagandası çalışmaları ile ajite edilmiş ve kendilerini Alman emperyalizminin Arjantin’deki politik ve ideolojik genişlemesinin güvenilir çekirdek gücü olarak kanıtlamış “Yurtdışı Almanları”varlığı.
İkinci olarak Alman emperyalizminin sinai guruplarının polis ve askeri mekanizma üstündeki etkileri ve görece güçlü iktisadi pozisyonları.
Nihayetinde bir diğer bağlantı noktası da NaziAlmanyasi’nin sözde anti-emperyaiist politikası olduğu propagandasıydı.
Bildiri “Alman ordusundaki eski silah arkadaşlarına teşekkür borcu” (Peron 1952) başlıklı özel bölümünde Arjantin’e sığınmış 30.000 Nazi-Ajani ve savaş suçlusundan bir kaç “seçkin” şahsiyetin adını saymakta. Bildiride bir kutucuk içersinde Arjantin’deki Mercedes-Benz örneğine değinilerek “solcu işçi temsilcilerini öldürdüler, bir zorba güvenlik şefi olarak atandı, bundan sonra fabrikada kimse bu duruma karşı çıkamadı” diye Alman sinai guruplarının(…)

Comments are closed.