Menu

  • collapseDeutsch (439)
  • collapseEnglish (63)
  • expandEspañol (65)
  • expandFrançais (75)
  • expandItaliano (33)
  • collapseNederlands (28)
  • expandOther Languages (8)
  • expandTürkçe (60)
  • expandРусский (20)

Een boodschap naar aanleiding van de 3e partijconferentie van "Gegen die Strömung":

Aan de aan het wetenschappelijk communisme georiënteerde krachten in de hele wereld!

Een boodschap naar aanleiding van de 3e partijconferentie van "Gegen die Strömung":

Een boodschap naar aanleiding van de 3e partijconferentie van “Gegen die Strömung”:
Aan de aan het wetenschappelijk communisme georiënteerde krachten in de hele wereld!
30 jaar na de oprichting van “Gegen die Strömung” in 1974 werd nu in november/december 2004 de 3e partijconferentie gehouden.
Wij denken, dat zieh in deze 30 jaar drie belangrijke of wel opvallende kenmerken ontwikkeld hebben, die de strijd en het werk van “Gegen die Strömung” karakteriseren:
Ten eerste werd en wordt heel veel tijd en energie, veel werk en strijd eraan gespendeerd om de interne samenhang van de communistische wereldbeweging sinds Marx en Engels, via de oktoberrevolutie en het tijdsbestek van Lenin en Stalin tegen het verraad van het moderne revisionisme te herstellen, de “voorlichting” met Mam, Engels, Lenin en Stalin op de voorgrond van ideologische debatten te stellen en in aktüele debatten deze traditie en continuïteit ook tegen de prijs van tijdelijke isolering onveranderlijk te vertegenwoordigen.
Het werkelijk omvangrijke werk voor de verzekering van deze continuiteitslijn is een beduidend kenmerk van het werk van “Legen die Strömung”, dat niet verzwakt mag worden, maar juist versterkt moet worden. Dit is geenszins slechts een theoretische aangelegenheid, maar hangt samen met vooral de interne binding aan de wereldhistorísche gebeurtenissen van communistische strijd en de vaste overtuiging deze weg verder te gaan en geen “nieuwe” weg in te kunnen inslaan, die niet in revisionisme en opportunisme eindigt.
Ten tweede hebben we de pretentie, de interne samenhang tussen communistische moraal en paraatheid tussen de haat op het Duitse impérialisme en het proletarische internationalisme in de eigen rijen naar buiten te vestigen en te propageren. Daarbij zijn wij ons van de langdurigheid van onze taken bewust, zonder echter ten aanzien van de succesvolle bedrog- en ophitsingmanoeuvres van de bourgeoisie in kleinburgerlijk-pseudo-radikaal geschimp over de zogenaamde niet te overwinnen volledige verburgerlijking der arbeiders in Duitsland te vervallen. In tegendeel houden wij zonder onderwerping voor de arbeidersklasse , zoals ze nu is, daaraan vast, dat er hier geen andere revolutionaire maatschappelijke kracht kan zijn als de meerderheid van de arbeidersklasse, waarbij wij ons zeer wel bewust zijn, dat juist hier de moeilijkheden liggen, dat in Duitsland bij het basisprobleem van het moderne revisionisme het gif van het Duitse chauvinisme erbij komt.
Ten derde is de intensivering van een serieuze wetenschappelijke arbeid op communistische basis ter vernietiging van burgerlijk-imperialistische mythen, geschiedvervalsingen en verzwegen misdaden een teken van het werk van “Gegen die Strömung”. Dit is des te dringender ten aanzien van de reeds bestaande en nog te verwachten stormen van geschiedverval singen en -leugens, waartegen onze mogelijkheden dienovereenkomstig gewapend moeten zijn, om argumentatief en overtuigend de autoriteit van het Duitse impérialisme te breken.
Sinds de 2e partijconferentie in 1996 — de le partijconferentie vond in 1989 plaats — zijn acht jaren voorbij gegaan, waarin het Duitse impérialisme na de inlijving van de pseudo-socialistische DDR verder op zijn weg van militarisme en revanchisme voorwaarts marcheert.
De documenten van de 3e partijconferentie analyseren eerst in een inleiding terugblikkend de veranderingen der internationale toestand en de toestand in Duitsland in de laatste 15 resp. vooral in de laatste 8 jaar.
Zonder defaitistisch de internationaal en in Duitsland bestaande acties van verzet te verzwijgen of te bagatelliseren, is de realistische balans, dat internationaal het wereldimperialisme versterkt in opmars is, dat het oorlogsgevaar tussen de imperialistische grootmachten toeneemt en in het bijzonder het Duitse impérialisme, militarisme en revanchisme internationaal en in eigen land in eveneens in opmars is.
Internationaal het meest opvallend aan de acties van het Duitse impérialisme is, dat het sinds de invai in Irak door de US-imperialisten — in coalitie met de Engelse imperialisten — toenemend aan coalitie in rivaliteit met het US-imperialisme werkt, de EU toenemend probeert te domineren en ver in het Oosten en in alle werelddelen in de rol van “oppositie” tegen het US-imperialisme zijn eigen grootmachtactiviteiten ontvouwd en daarvoor ook in Duitsland massief met revanchistische propaganda de ondersteuning van de eigen bevolking — niet zonder succès — probeert te verzekeren. Het Duitse impérialisme bezet met zijn Bundeswehr vooral in Joegoslavië en Afghanistan buitenlands territorium als vanzelfsprekend. Met alle duidelijkheid moet geaccentueerd worden en wordt actueel versterkt naar voren gebracht.” “De hoofdvijand bevindt zieh in het eigen land!”(Karl Liebknecht).
In Duitsland probeert het Duitse impérialisme in de traditie van de Goebbels-propaganda en niet zonder succès, de bevolking in het net van de “Herrenmenschen”-ideologie te vangen, door afwisselend of gelijktijdig campagnes de ene keer tegen de joodse bevolking, dan weer tegen de Sinti en Roma of tegen de “Moslems”, Turken of “Arabieren”, dan weer tegen mensen met een donkere huidskleur, of invaliden, gelijlcgeslachtelijlc georiënteerde mensen, dan weer tegen steuntrekkers of daldozen opgejut worden. De moorddadige uitzetting van jaarlijks meer dan 30.000 personen uit Duitsland, waaronder democratische en revolutionaire activisten, die aan folterstaten uitgeleverd worden, en de moorddadige verhindering van immigratie door de grenspolitie hebben meerdere honderden in de laatste 15 jaar het leven gekost.
Ook als de repressie van de Staat, het fascistischer worden het hoofdkenmerk is, betekent de opmars van de open agerende nazi’s op straat en in de verschallende deel-parlementen (parlementen van de Bondslanden) van het land voor de tegen de nazi’s strijdendç initiatieven en organisâmes een direct gevaar voor alle door de nazi’s als “nietduits” aangemerkte mensen. Veel meer dan 100 mensen werden door de nazi ‘s in de laatste 15 jaar op straat vermoord.
De in enkele belangrijke, tienduizenden omvangrijke acties zieh te woord meldende arbeidersbeweging in Duitsland heeft door längere en grotere stakingsacties aangeduid, dat de enige kracht, die het Duitse impérialisme werkelijk tegemoet kan treden, de bewuste en georganiseerde arbeidersklasse in de strijd tegen de arbeidersaristocratie is. Toch werd ook zeer duidelijk dat de grote macht der goed betaalde vakbondsleiding, die het steeds weer lukte, tegen de activisten van de arbeidersklasse zieh kalmerend en splijtend door suikerbrood en zweep door te zetten.
Ook in de democratische en gedeeltelijk revolutionär georiënteerde jeugdbeweging tegen de nazi’s, tegen uitzetting, tegen het militarisme en de oorlogspolitiek van het Duitse impérialisme hebben revisionistische, trotzkistische en anarchistisch-autonome krachten met een gemeenschappelijk concept van het antistalinisme/0nticommunisme nog een belangrijke invloed, die gebroken moet worden.
Uitgaande van deze ontwikkelingen heeft de 3e partijconferentie besloten, met een beginselverklaring en uitgestippelde thesen met betrekking tot de politieke en ideologische lijn en een duidelijke lijn tot de opbouw van de communistische partij de offensieve ideologische confrontatie te zoeken, de stabilisering van de eigen rijen te ontwikkelen en offensief de confrontatie met de activisten in de arbeidersbeweging en de democratische en revolutionaire jeugdbeweging te zoeken.
Reeds voor de 3e partijconferentie werd door omvangrijke theoretische Studie een basis voor dit initiatief gelegd:
Tegen het anticommunisme en antistalinisme heeft “Gegen die Strömung” in het theoretische orgaan “Rot Front” een omvangrijke Studie m.b.t leven en werk van Stalin evenals een uitleg van de “Fundamentele kenmerken van de communistische maatschappij” overeenkomend met de theoretische ideeën en bemerkingen van Marx, Engels, Lenin en Stalin gegeven. Voor het staven van de verder noodzakelijke en onvermijdelijke strijd tegen het mo
derne revisionisme, de hoofdvijand van de communistische beweging werd een omvangrijke Studie uitgegeven over de “polemiek” van de CR van China tegen de XX e partijdag van de CR der Sovjet Unie, hun fundamentele juiste richting, maar ook over hun halve maatregelen en fouten. Deze omvangrijke arbeid Staat in samenhang met de inschatting (in twee banden) van het werk van Mao tse Toeng, die tegen revisionistische laster verdedigt, maar zeker ook kritisch (in het bijzonder de tijd tussen 1955 en 1965) wordt ingeschat.
Vorderingen in het theoretische werk m.b.t. de geschiedenis der communistische partij in Duitsland bleken ook uit de analyse van de oprichting der KPD in 1918, de oprichting van de SED in 1946, maar ook de moeilijke fase van de strijd der KPD tussen 1929 en 1933.
Eveneens werden omvangrijke studies m.b.t. de geschiedenis van de imperialistische oorlog van het Duitse impérialisme bij de overval op de socialistische Sovjet Unie en een duidelijke inschatting van de misdaden van het Duitse impérialisme in de eerste wereldoorlog en de koloniale oörlogen in China en in Afrika voor de eerste wereldoorlog in de maandelijks verschijnende bulletins voorgelegd.
Het is begrijpelijk, dat binnen Duitsland de houding m.b.t. de racistische volkerenmoord door het Duitse nazifascisme op de joodse bevolking en de Sinti en Roma een belangrijke rol speelt. De voorlichting in dit themabereik in de strijd tegen het Duitse impérialisme en zijn opportunistische helpers hield in, dat de toenemende antisemitische propaganda geanalyseerd en bestreden moest worden. Antisemitische haatcampagnes tegen “de joden” en Israël zijn in Duitsland geforeeerd. “Gegen die Strömung” heeft daartegen in twee stellingnamen zowel tegen het antisémitisme als ook tegen de instrumentaliser ing van de “aanldacht” tegen Israël gedifferentieerd ontwikkeld, waaruit het exi stenti erecht van de Staat Israel bestaat, waaruit de misdadige politiek van de heersende klasse van Israel bestond en bestaat en hoe zieh de Palestijnse bevolking toenemend van pro-imperialistische en reactionaire, ja zelfs open antisemitische krachten zoals Hamas, Djihad of Hisbollah laat domineren, terwijl de PLO door de politiek van het verbond met deze krachten, baserend op principíele fouten sinds hun oprichting, democratische en vooruitstrevende potentie heeft verloren.
De nu door de 3e partijconferentie voorgelegde programmatische beginselverklaring baseert op de programmatische beginseldocumenten der communistische wereldbeweging:(…)

Comments are closed.